Dat is een vraag waar ik mij onlangs mee bezig heb gehouden. Wanneer deze vraag –en vooral het antwoord daarop- voor mij, als ex-crimineel, interessant blijkt te zijn, dan lijkt het mij dat dezelfde vraag genoeg belangstelling zal weten te wekken onder jullie true-crime fans, en fanaten. Mogelijk zullen echte criminelen, die wel of niet geslaagd zijn, hun expertise willen bijdragen in deze.

Om tot een evenwichtige conclusie te kunnen komen, zullen wij eerst moeten bepalen wanneer een crimineel ‘geslaagd’ is. Wij zullen dus de definitie, of beter, de nog onbekende maatstaf vast moeten stellen.

Maar een eerder probleem ligt al in het woord ‘wanneer’; dit nog vóórdat wij de definitie van ‘geslaagd’ hebben kunnen bepalen. Wanneer? Wat als je met je dertigste een vermogen hebt vergaard; je leeft als een vorst, kortom je hebt, en je kunt alles van wat straks in de categorie ‘geslaagd’ gaat vallen. Ben je dan als crimineel geslaagd? Laten wij voor het belang van de voortgang van deze conclusie stellen, dat je inderdaad geslaagd bent.

Nu ben je veertig. Je bent dood of invalide geschoten. Een ander scenario: je bent gearresteerd, veroordeeld en je bent uitgepeld door de overheid. Je bent aangepoetst, oftewel, los! Ridder te voet, je ligt aan de marode. Ben je nu nog steeds geslaagd als crimineel? Het lijkt mij dat je niet bent geslaagd. Je hebt gefaald! Je zegt dat je ‘altijd al in de krant, en op de televisie wilde komen?’ Okay, dan ben je geslaagd. In jouw boek, niet in het mijne!

Je bent dus geslaagd als de continuïteit van je succes niet door derden onderbroken wordt, of kan worden. Dit tot het moment dat je zelf geen ‘geslaagd crimineel’ meer wilt zijn, of dat je op natuurlijke wijze ophoudt met bestaan.

Voor de duidelijkheid wil ik wel gelijk aangeven, dat wanneer je gedurende je carrière gearresteerd en veroordeeld wordt, dat dit niet automatisch inhoudt, dat je als crimineel mislukt bent. De detentie is een bedrijfsrisico. En wanneer je na je gevangenschap de draad weer op kan pakken en je loopbaan tot een succesvolle afronding weet te brengen, dan kun je evengoed een ‘geslaagd crimineel’ zijn.

Anders wordt het wanneer de gevangenisstraf het eind van het verhaal is. Je bent dan wel geslaagd om een crimineel te zijn, maar als ‘geslaagd crimineel’ ben je niet geslaagd. Je hebt de veldslagen dan wel gewonnen…, de oorlog heb je verloren. De Kray brothers waren  onbetwist, succesvolle criminelen –gedurende hun carrière. Levenslange gevangenisstraf kan toch nauwelijks als een succes worden gekenmerkt.

Paul Ferris, een gangster uit Glasgow is wel een ‘geslaagd crimineel’, zowel in, als buiten de gevangenis. (Wat belangrijker is: hij is als mens ook geslaagd. Supergevaarlijk als vijand, superloyaal als vriend. Een heer in mijn boek)

Raffaele Cutolo, de oprichter van de Camorra NCO verblijft al sinds de zestiger jaren –afgezien van een paar korte onderbrekingen- in de gevangenis, en sinds de jaren tachtig in eenzame opsluiting. De ‘geslaagde criminelen’ zijn hier de Italiaanse autoriteiten. Als crimineel mag ‘il professore’ dan niet geslaagd zijn in de zin van succes, als principieel mens heeft hij mijn bewondering en respect.

Cutolo had al jaren vrij kunnen zijn, wanneer hij voor ‘vergeving van zijn zonden’ had gevraagd. Hij heeft dit steevast geweigerd; hij stelt dat politici erger zijn dan ‘camorristi’ Ik kan het alleen maar met hem eens zijn.

Cutolo heeft zijn sperma naar buiten laten smokkelen en in october 2007 kreeg zijn vrouw een dochter. In december 2007 mocht ‘de Professor’ voor het eerst zijn dochter –voor vijftien minuten- in zijn armen houden. Cutolo weigerde zijn dochter aan te pakken, wanneer een agente van politie zijn dochter van zijn vrouw zou aannemen, om haar vervolgens aan hem te geven. Voordat de baby aan Cutolo door zijn vrouw overhandigd kon worden, was de luier van de baby doorzocht. ‘Er kon wel een wapen in verborgen zijn,’ was de justificatie van de politie. Nadat Cutolo zijn dochter weer aan zijn vrouw had overhandigd, werd hij vijftien minuten lang gefouilleerd. http://www.retesei.com/2007/13636.html (Italiaans)

Het laat zich begrijpen dat ik het over de ‘succesvolle’ crimineel, als onafhankelijk en zelfstandig opererend beroepspersoon heb. Wij kunnen ons gaan verdiepen in de ‘succesvolle’ criminelen die in hiërarchisch groepsverband werken, beginnend bij de Mara Salvatrucha (MS13) en eindigend bij de ‘Ndrine. Het succes –zo dat er al is- wordt dan echter bepaald door de effectiviteit van de planning en operaties van de organisatie, al zal ik wel de eerste zijn om toe te geven dat de Hell’s Angels zonder meer geslaagd zijn, maar dat is dan weer geen criminele organisatie;-)

Ik zal mij daarom beperken tot de onafhankelijk en zelfstandig opererende beroepspersoon. Tevens, en vooral omdat het niet relevant is voor onze hypothese, kunnen wij ons inderdaad tot hypothetische criminelen bepalen. Ik zou mij niet graag aan uitspraken wagen betreffende de geslaagdheid van de generatie criminelen, die zich -na mijn vertrek uit Holland- heeft aangediend. Het enige waar het grootste gedeelte hiervan in geslaagd is, is het uitvlakken van elkaar. Succesvol, moet ik toegeven. Desalniettemin zijn er enkelen die mijn respect hebben.

Mijn publieke carrière duidt vooralsnog niet op huzarenstukken, derhalve mag het ook niet verlangd worden dat ik de kwalificatielat voor een ‘geslaagd crimineel’ al te hoog kan leggen.

In mijn bescheiden mening is een crimineel ‘geslaagd’, wanneer hij na afsluiting van zijn criminele carrière zonder financiële problemen zijn leven, tevreden, weet uit te leven. Wanneer hij, of zij daarbij ook nog mens is gebleven, dan is deze crimineel in mijn mening dubbel geslaagd. Ik geef hier een uitgebreide verhandeling over in het nawoord van mijn boek: Zonde van de eerste steen.

Voor het moment, verneem ik graag uw meningen en kritiek. Vooral kritiek: ik leer graag nog wat;-)

Wordt vervolgd, maar afhangende van de conclusie van het hierboven beschrevene, zal mijn volgende blogtopic zijn: ‘Wie zijn de werkelijke misdadigers onder ons’