Alsof een autobiografie schrijven niet fucking genoeg is..., wordt mij vaak gevraagd: ‘wat heb je nog meer geschreven dan?’ Dus de kwantiteit bepaalt of je een schrijver bent... Wel, dat is eigenlijk ook wel zo. Wanneer je veel schrijft, ben je een schrijver, hoe je het nu draait, wendt of keert. De afstandelijke en onaantastbare leden van het schrijversgilde zullen mij ongetwijfeld tegenspreken. Hun goed recht, maar het is niet anders.

Wie een goede schrijver of schrijfster is, wordt dan bepaald door de kwantiteit van zijn, of haar verkochte werken. Ik ken schrijvers die een hoge oplaag halen, maar wat ze schrijven is fucking flipshit. Ik ken beroemde schrijvers en die moeten gesubsidieerd worden. Zo, wie en wat bepaalt of je als schrijver goed bent? De verkochte oplaag? Okay, dan ben ik shitschrijver, een aliteraire dumbfuck, maar je leest me, en daar gaat het mij om.

Ik accepteer dit predikaat voor het moment, maar dan is er nog even dit: ik mag dan geen goede schrijver zijn..., ik ben echter een uitmuntende lezer..., in vijf talen. Ik lees tot aan handleidingen die beschrijven hoe je een postzegel moet opplakken. Ik lees alles, en ik ben van mening dat Shakespeare en Homerus geweldige schrijvers waren, maar de massa leest hun werken nooit. O, dus ik wil voor de massa schrijven?

Nee, ik schrijf voor mijfuckingzelf. Als ik een commerciële schrijver wilde worden, dan had ik de uitgevers wel benaderd. Heb ik dat dan niet? Nee, ik heb wel het ongenoegen gehad om met een paar ‘deskundige’ reporters te praten, maar als die op mijn werk moeten bevinden, dan geef ik het liever weg. Het is mij nooit om het geld te doen geweest. Dat was wel het geval in mijn vorige beroep. De complimenten die ik van online lezers en vooral lezeressen heb gehad, maakte het echter allemaal de moeite waard.

Heb ik veel lezers? Wel wat vrouwen betreft, meer dan vierhonderd nu. De mannen zijn in de minderheid, ik schat zo ongeveer zeventig.

Hé, wat is dat nu? Heb ik een autobiografie geschreven over een leven in de misdaad en wordt dat verslag door meer vrouwen dan door mannen gelezen? Ja, inderdaad, al zitten de mannen er nu ook aan te komen.

Ik heb mij altijd gerealiseerd dat de vrouw de meer kritische lezer is, en daarnaast het grootste lezerspubliek vertegenwoordigt. Ik heb hiervoor wel gesteld dat het mij nimmer om het geld te doen was, en dat is waar. Echter, als ik een groter publiek wilde bereiken dan moest ik het boek leesbaar maken voor de vrouw, want de meeste vrouwen houden niet van TRUE CRIME. Ik heb mijn autobiografie dus in romanvorm geschreven, wat het in mijn bescheiden perceptie uniek maakt.

Zoals uitgelegd in ‘Vrouwen die het lazen’, heb ik mijn boek door vrouwen op een datingsite laten proeflezen, nadat ik hen gevraagd had mij van hun kritiek te willen voorzien. Dat brengt mij dan gelijk op wat ik nog meer geschreven heb.

Door mijn virtueel verblijf op die datingsites en mijn contacten met vele vrouwen, ging mijn leven er dermate anders uitzien, dat ik besloot een bundel datingstories te schrijven. Geen gore fuckshit, maar werkelijk unieke verhalen. Ik heb nimmer iets vergelijkbaars in het Nederlands gelezen. Hoe die verhalen werken, licht ik toe in: ‘Hoe werken die verhalen precies?’

In die verhalen illustreer ik mijn contacten met vrouwen van dertig tot vijfenveertig jaar. Nadat ik zo twintig verhalen geschreven had, dacht ik dat het ook wel leuk zou zijn om wat verhalen over jonge vrouwen te schrijven. Ik schreef mij in op een contactsite en liet mij benaderen door meisjes van achttien jaar, en ouder. Hoe ik dat deed, is een verhaal apart. Dat verhaal ben ik nu aan het schrijven, en geloof me: het is de moeite waard, want bij mij gaat nooit iets normaal.

Natuurlijk haalde ik, in tegenstelling met de oudere vrouwen van de datingsites, niets aan met die jonge meiden. Zij dienden als muze. Het contact met hen in de chat, maar vooral met mailen en de telefoon, voorzag mij van de inspiratie, die ik nodig had. Één meisje was zo dynamisch, dat ik twee verhalen aan haar gewijd heb.

Daar ik voor sommige verhalen onderzoek moest doen, zat ik af en toe meer te lezen, dan te schrijven. Tijdens deze research, die ik nodig had voor mijn verhalen, kwam ik artikelen tegen die de moeite waard zijn om eens wat meer aandacht aan te besteden.

Zo gauw mijn datingbundle klaar is, begin ik met die nieuwe artikelen. Terwijl de lezer kan lachen en huilen in mijn autobiografie en de datingstories..., in deze nieuwe artikelen is het alleen maar huilen geblazen. Waarom?

Wel, ik vraag verderop: ‘Wie zijn de echte misdadigers onder ons?’ Die vraag ga ik beantwoorden. De lezer zal zich mogelijk afvragen of ik gestoord ben.

Misdadigers? Ik geef jullie fucking misdadigers. Als de lezer Caligula, Pizarro, Hernán Cortés, Hitler, Stalin, van Heutz, Mao, Pol Pot, Karadzic, Ratko Mladic, Saddam Hussein, Osama bin Laden als misdadigers beschouwt, dan kan ik dezelfde lezer verzekeren dat het koorknapen zijn vergeleken bij hun meesters, of liever gezegd degenen door wie zij werden gemanipuleerd. Maar dat was toen, nietwaar?

Right. Vele van die meesters zijn nu dood, dus dat is een fijne gedachte. Maar er zijn weer nieuwe meesters. Gelukkig sterven nieuwe meesters ook, al is het dan niet hoe, en wanneer, ik het graag zou willen zien. Er komen dus steeds nieuwe meesters, oftewel manipulators. Het worden er niet minder..., het worden er steeds meer en wij zijn allemaal het slachtoffer van hun machinaties. Het raakt ons allemaal, alleen de meerderheid beseft dat niet. U bent geen slachtoffer? Dan zijn er twee mogelijkheden: u bent zo’n monster, of u bent monsterachtig stom.

Er wordt nu internationaal zeer veel over geschreven, maar het viel mij op dat er zo weinig, in de Nederlandse taal geschreven artikelen –die dit wereldwijde, monsterachtige complot behandelen- op het Internet te vinden waren. Ik heb mij dus tot taak gesteld om deze internationale artikelen te vertalen, te compileren en in begrijpelijke taal te publiceren.

Ik zal alle bronnen, uit welke ik mijn wijsheid en bewijzen ontleen, toegankelijk maken. De lezer die Engels en/of meerdere talen machtig is, kan dan controleren en verifiëren dat ik geen fucking flipshit verkondig.

Misschien..., heel misschien gaan er dan wat meer mensen dan hun eigen hersens gebruiken, in plaats van de hersens van de manipulators. De echte fucking criminelen.

Jan ter Haak

If people behaved like governments, you'd call the cops.
[Kelvin Throop]