D.O.Thomas: “Wat is dat toch met dat boek? Het is nog niet eens verkrijg-baar en je wilt mij laten geloven, dat meer dan vijftig vrouwen het al gelezen hebben?”

Ik: “Het staat je vrij of je het geloven wilt of niet, maar inderdaad ja, meer dan vijftig vrouwen hebben het al gelezen and hé, guess what: ‘Zij waren er allemaal wild enthousiast over’”

D.O.Thomas: “Ik vind het maar een raar verhaal.”

Ik: “Hoezo, heb je het manuscript al gelezen dan?”

D.O.Thomas: “Nee, ik bedoel dat ik het een vreemd verhaal vind, dat zoveel vrouwen het gelezen hebben. Ben je soms met je boek gaan venten op de wallen in Amsterdam, dat je zoveel vrouwen hebt gevonden die je boek wilden lezen?

Ik: Nee, op de wallen ben ik al drieëntwintig jaar niet geweest. Ik heb die vrouwen allemaal gevonden op het internet, want ik zocht een panel van vrouwen met de meest uiteenlopende opleidingen.

D.O.Thomas: “Waarom in godsnaam, ik snap er niets van. Het wordt steeds gekker ook. Waarom had je zoveel vrouwen nodig en waarom moesten zij allemaal verschillende of uiteenlopende opleidingen hebben?”

Ik: “Wanneer je nu even stopt met je gekwaak, dan zal ik het je uit proberen te leggen. Het is echt geen hersenchirurgie, maar ik zou het op prijs stellen, wanneer je mij niet steeds in de rede valt.”

D.O.Thomas: “Oke, ik luister.”

Ik: “Mijn boek beschrijft een leven in de misdaad, dat heb je kunnen begrijpen. Sommige hoofdstukken in dat boek konden aangemerkt worden als zeer vrouwonvriendelijk. Nederland is maar klein. Ik wilde mijn leespubliek niet halveren door hoofdstukken te publiceren die mogelijk aanstootgevend voor vrouwen waren. De vrouw heeft centraal in mijn leven gestaan en ik heb veel aan vrouwen te danken…”

D.O.Thomas: “Hoe bedoel je de vrouw heeft centraal in je leven gestaan en je hebt veel…”

Ik: “Lees het boek, wanneer je het weten wilt! Je had beloofd even je kop dicht te houden, tot ik uitgepraat was. In ieder geval had ik de keuze om die vrouwonvriendelijke hoofdstukken te herschrijven, of van wat vrouwen hierover hun mening te krijgen. Het herschrijven stond mij niet erg aan, want ik had geen zin om te moeten gaan liegen in mijn boek. Ik heb al genoeg moeten liegen in mijn leven. Ik besloot dus om een groep van vrouwen te interesseren om mijn boek te lezen, om vervolgens hun mening daarover te laten geven. Wanneer de gemiddelde mening negatief uit zou pakken, dan kon ik de bewuste hoofdstukken altijd nog herschrijven. Zo, nou mag jij wat zeggen. Waar denk je dat ik die vijftig vrouwen gevonden heb?”

D.O.Thomas: “De wallen?”

Ik: “Heb jij wat met de wallen, kun je misschien ook ergens anders over praten? Ik heb je net verteld, dat ik die vrouwen allemaal op het internet heb gevonden en voordat je grappig denkt te wezen, nee ik heb die vrouwen niet op Ebay, of op Marktplaats gevonden. Ik heb ze allemaal op de grootste datingsite van de Benelux ontmoet.”

D.O.Thomas: “Je gaat mij nu vertellen dat je meer dan vijftig vrouwen hebt aangeschreven en dat die allemaal bereid waren je boek te lezen? Ze hadden natuurlijk helemaal niets anders te doen.”

Ik: “Het is om moedeloos van te worden met jou. Nee zot, ik heb die vrouwen mij aan laten schrijven en…”

D.O.Thomas: “Ha, ha, ja hoor! Je bent nogal mooi zeg. Nou maak je het toch echt te bont, Jan! Je gaat mij dadelijk nog vertellen dat ze alle vijftig verliefd op je zijn geworden ook hè?. Ha, ha lol zeg!”

Ik: “Ik ben blij dat je het leuk vindt Thomas, maar ik schei er mee uit. Aan jou is geen eer te behalen. Ga lekker een Donald Duck of zo lezen.”

D.O.Thomas: “Pfff, laat mij even bijkomen Jan. Sorry, vertel alsjeblieft door, het wordt nu pas echt interessant. Misschien kun je mij een paar tips geven voor die datingsite.”

Ik: “Ja, zet jij je foto maar niet op die datingsite als je een reactie wilt hebben. In ieder geval heb ik de dames laten reageren. Zo wist ik dat er een mogelijke interesse zou kunnen zijn. Hoe wekte ik een interesse op? Nou, dat is een grappig verhaal, want je hebt natuurlijk gelijk Thomas, ik zie er uit als een trekhond, dus van mijn snoet moest ik het niet hebben.”

D.O.Thomas: “Laat mij raden, je schreef een interessant profiel en daar kwamen alle dames op af?”

Ik: “Bijna goed. Ik heb een boek van zo’n zeshonderd pagina’s geschreven, dus een oproep schrijven lukte mij ook nog wel. Het was de meest arrogante oproep die er op die datingsite te vinden was. Ik had zoveel noten op mijn zang en zoveel voorwaarden gesteld, dat er eigenlijk geen vrouw meer voor mij overbleef. Het was een dermate verwaande, arrogante pestoproep, dat deze de dames mateloos intrigeerde. De reacties begonnen binnen te druppelen. Toen ik de foto’s er bij plaatste, stroomden de reacties binnen. Het liep storm.”

D.O.Thomas: “Je hebt jouw foto’s erbij gezet? Denk je werkelijk dat ik dat…”

Ik: “Wanneer je mij nu nog een keer in de rede valt, zal ik jouw foto op mijn website zetten, naast mijn andere Rottweiler. Voor de foto’s ging ik online en rukte wat shots van een paar Amerikaanse websites af. De eerste foto’s waren van een bodybuilder. Deze was bijzonder knap en had een perfect, maar niet overdreven gespierd lichaam. Het leek wel een Griekse god, hij spatte van de monitor af. Ik was de foto’s nog aan het inladen op die datingsite en het leek wel of ze aan de andere kant uit mijn handen getrokken werden. Binnen een uur had ik meer dan zestig reacties van dames die mijn oproep zo goed vonden. Over het lichaam van de softLad werd niet gerept.”

D.O.Thomas: “Wie is de softLad nu weer?”

Ik: “Ik. Dat was mijn alias op die datingsite. Het is Schots voor halve gek. Ik besloot om er nog een paar profielen bij te zetten, want niet iedere vrouw houdt van beefcakes. Ik maakte nog een profiel van een manlijk fotomodel en één van een knappe zakenman aan. Spetterende teksten met razendsnelle foto’s. De reacties waren van dien aard, dat ik er echt een dagtaak aan had om alle mail te beantwoorden. Die correspondentie heeft weken geduurd en ik begon een beetje aan identiteitsverlies te lijden, omdat ik mij met de foto’s van mijn creaties vereenzelvigde. In Cyberspace was ik een gespierd fotomodel met een eigen zaak.

D.O.Thomas: “Maar de vrouwen lagen dus aan je voeten?”

Ik: “Ben je zeker dat je het verhaal tot zover begrepen hebt, mafketel? Nee, de reacties kreeg ik dus in overvloed, maar nu kwam het moeilijkste gedeelte: ik wilde niet met de gevoelens van die vrouwen gaan spelen, die dachten dat ze op het punt stonden een filmster aan de haak te slaan. Ik moest dus met mijn billen bloot en voorzichtig meedelen dat de foto een fake was. Ik gaf er een korte verklaring bij door te vertellen dat ik eigenlijk geen relatie wilde. Ik legde uit dat ik op zoek was naar vrouwen die mij hun mening wilde geven over iets. Ik vertelde dus nog niets van het boek.”

D.O.Thomas: “Die dames zullen wel blij met je zijn geweest. Denken ze een aparte vent gevonden te hebben, krijgen ze jou met een indianenverhaal als hoofdprijs. Leuk hoor!”

Ik: “Dat viel erg mee. Sommigen taaiden gelijk af, maar zoals vele vrouwen waren de meeste dames nieuwsgierig en wilden meer weten. Ik stuurde hen dan het adres van mijn website. De vrouwen begrepen erg snel. Drie vrouwen waren geschokt en die gingen er met opgetrokken rokken vandoor; de rest wilde allemaal meer weten. Vanaf dat moment was ik volkomen eerlijk. De conclusie was, dat ik meer dan vijftig vrouwen bereid heb gevonden mijn boek te lezen en hun mening te geven over die vrouwonvriendelijke hoofdstukken.”

D.O.Thomas: “Dus je moest die hoofdstukken gaan herschrijven?”

Ik: “Nee, de dames waren het er allemaal over eens. Hun uitspraak was: ‘het boek leest goed, vlot geschreven, spannend, veel humor en ja, die bewuste hoofdstukken zijn erg vrouwonvriendelijk, maar zo was het leven, zo is het gebeurd, dus niets veranderen!’”

D.O.Thomas: “Ongelofelijk! Daarna heb je zeker niets meer gehoord?”

Ik: “Ik moet toegeven dat je meestal ongelijk hebt, maar deze keer heb je het volslagen mis. Ik heb er verschrikkelijk leuke contacten aan over gehouden en hier komt het: vijf vrouwen werden verliefd op mij. Met een paar ben ik een relatie begonnen, of beter, zij met mij. Snap je D.O.Thomas, hoe vrouwen van achtentwintig, eenendertig, vierendertig, achtendertig en veertig verliefd werden op een ouwe vent, hoofdzakelijk door het lezen van zijn boek. Voordat je hatelijk wordt: ja, ze waren niet alleen erg lief, zij zagen eruit als nieuwe euro’s. Jij had je bek erbij staan aflikken. Helaas, ik ben geen goed relatiemateriaal.”

D.O.Thomas: “Ja hoor, het is goed. Je kunt mij wel zo veel vertellen, maar ik geloof er allemaal niets van!”

Ik: “Daarom heet je ook De Ongelovige Thomas. Dit verslag is net zo authentiek als mijn boek. Ik heb meer dan vijftig getuigen om het te bewijzen. Meer dan vijftig vriendelijke, geweldige, lieve vrouwen: ik ben ze veel verschuldigd.”

D.O.Thomas: “Waarom geef je mij het adres van die datingsite niet?”

Ik: “Waarom krijg jij gewoon het lazerus niet?”

Dit interview vond plaats op 13 october 2007.

D.O. Thomas is een manlijke reporter en sinds bovengoemde datum te vinden op RP als de CyberPrins.

Update 27 Juli 2009

Inmiddels heb ik -nu na twee jaar- met meer dan driehonderd vrouwen gecommuniceerd, waarvan ik van meer dan honderd vrouwen hun mening en feedback heb mogen ontvangen. Drie waren een beetje teleurgesteld, omdat zij al verliefd op een plaatje waren geworden.

Geen  één vrouw uit driehonderd heeft mijn profielen ‘gefuckt’ bij die datingsite geldhaaien en rip-off artiesten. En dan zeggen ze nog wel dat vrouwen hun mond niet kunnen houden. Ik zeg dat mannen er nog veel van kunnen leren, en ik kan het weten, want ben opgegroeid in een wereld waar zwijgen een ‘must’ was.

Ik betuig hierbij mijn respect en hartelijke dank aan al die schatten die mij zo geholpen hebben:

Good on you, girls!